|
|||||||
|
|
|
|||||
|
|
|||||||
รักในรอยแค้น
by ling_noi
07
เสียงรถเบนซ์คันโก้สีบรอนด์เงินจอดหน้าคฤหาสน์อย่างรีบร้อนพร้อมชายหนุ่มมาดเท่ห์รูปร่างสูงใหญ่ผิวขาวหน้าตาหล่อเหลา
ผมสั้นถูกจัดทรงให้เรียบดูดีเหมาะกับเจ้าของ
ชายหนุ่มก้าวออกมาจากรถพร้อมกล่องเครื่องมือปฐมพยาบาลใบใหญ่
มีใครเป็นอะไรหรือครับคุณชิโอริชายหนุ่มเดินตรงเข้ามาที่หญิงชราที่ยืนรออยู่หน้าคฤหาสน์หน้าตาดูกังวลกว่าปรกติหลายเท่า
คุณหมอทาเคชิ เชิญทางนี้เร็วๆค่ะหญิงชรารีบฉุดมือชายหนุ่มเข้าไปในบ้านทันที
นี่ค่ะชิโอริผายมือนอบน้อมไปทางเด็กหนุ่มที่นั่งอยู่ที่โซฟา
ทันทีที่เห็นทาเคชิถึงกับตะลึงภาพเด็กหนุ่มร่างเล็กน่ารัก
ใบหน้าหวานเหมือนเด็กสาวมันดูมีเสน่ห์อย่างบอกไม่ถูก
เขาเคยเห็นเด็กหนุ่มหน้าสวยมาก็มากต่อมากแล้วแต่ไม่มีใครสวยเพรียวลมเท่าเด็กหนุ่มผู้นี้มาก่อนแม้แต่คนเดียว
แถมดวงตากลมโตสีดำสนิทที่จ้องมองมาทางเขา
ยังแทบทำให้เขาไม่อยากจะละสายตาไปจากเด็กหนุ่มผู้นี้แม้แต่น้อย
สวัสดีครับเด็กหนุ่มยิ้มทักตามมารยาท
คะ...ครับสวัสดีครับทาเคชิตื่นจากภวังค์รีบรับคำร่างเล็กทันที
ผมมาซายะครับเด็กหนุ่มแนะนำตัวยิ้มแย้มชักมือข้างขวาที่เจ็บออกมาเพื่อแสดงความรู้จัก
ทาเคชิ ครับชายหนุ่มเช็คแฮนจับมือนุ่มเบาๆเป็นเชิงทักทาย
อ๊ะ................มาซายะครางเมื่อรู้สึกเจ็บที่แขนข้างขวาของเขา
เจ็บแขนข้างนี้เหรอครับชายหนุ่มรีบประคองแขนเล็กขึ้นมาตรวจดูอาการ
บวมน่าดูเลยนะครับเนี่ยสงสัยจะถูกกระแทกอย่างแรงชายหนุ่มวิเคราะห์ไปตามสภาพ
คุณมาซายะแกตกม้าน่ะค่ะ
ตกม้าเหรอครับชายหนุ่มอุทานท่าทางตกใจ
ค่ะ เจ้าเรียวนาร์ดน่ะค่ะ
เรียวนาร์ดเชียวเหรอครับ
คือผมอยากลองขี่มันดูน่ะครับมาซายะยิ้มเจื่อนเมื่อเห็นท่าทางทุกคนเป็นห่วง
เจ้าเรียวนาร์ดมันเป็นม้าพยศขนาดนั้นคุณนี่ใจกล้าไม่เบาเลยนะครับชายหนุ่มยิ้มแทบไม่เชื่อว่าเด็กหนุ่มร่างเล็กผู้นี้จะกล้าขี่หลังเจ้าเรียวนาร์ดม้าใหญ่ดุดันของเพื่อนสนิทตัวเอง
รู้สึกสนใจในตัวเด็กหนุ่มขึ้นมาทันที
สงสัยแขนจะเดาะน่ะครับ
เดี๋ยวผมจะทายาคลายความปวดให้ชายหนุ่มพูดพร้อมกับหยิบยาในกระเป๋าออกมาทาให้ร่างบางสังเกตเห็นผิวเนียนนุ่มชัดเจน
เบาๆนะครับ ปวดสุดๆเลย
ครับทาเคชิยิ้มเห็นเด็กหนุ่มหน้าเบ้เมื่อเขาสัมผัสถูกตรงที่ปวด
เสร็จแล้วละครับเดี๋ยวผมเข้าเฝือกที่แขนให้
ชายหนุ่มหยิบผ้าพันแผลผืนยาวค่อยๆบรรจงพันรอบลำแขนเล็กช้าๆอ้อมผ่านลำคอยาวระหงส์ของร่างเล็กแผ่วเบารู้สึกได้ถึงความหอมอ่อนๆจากร่างตรงหน้าชัดเจน
เอาละครับเสร็จแล้ว
ขอบคุณครับ ค่อยยังชั่วขึ้นมาหน่อยเฮ้อ......................มาซายะยิ้มกว้าง
ทีนี้ก็ที่หน้าแล้วก็ที่ขาละครับดูสิเลือดไหลเยอะเชียวทาเคชิหยิบสำลีชุบแอลกอฮอล์เช็ดแผลที่หน้าผากและขาเอาคราบเลือดออกจนสะอาดแล้วใส่ยาที่แผลปิดผ้าก็อตเรียบร้อย
ดวงตากลมโตจ้องเขาไม่วางตามันดูน่ารักเสียจนอดยิ้มไม่ได้
กลัวเหรอครับทาเคชิถามยิ้มๆ
เอ่อ........ก็นิดหน่อยมาซายะตอบหน้าแดง
เสร็จแล้วครับ
ขอบคุณนะคะคุณหมอชิโอริเอ่ยหน้าคลายความกังวลไปมาก
คราวหลังต้องระวังกว่านี้นะครับ อย่าปล่อยให้ซนจนเป็นแผลอีกล่ะครับ
ผมไม่ใช่เด็กๆนะครับคุณหมอนี่ยังไงเด็กหนุ่มทำท่าน้อยใจที่ใครๆก็มองเขาเป็นเด็กไปซะหมด
ขอโทษครับ ผมแค่หยอกเล่นเห็นคุณน่ารักดีชายหนุ่มพูดเชิงรุก
อะไรนะครับมาซายะทำหน้างงกับคำพูดของชายหนุ่ม
ผมขอตัวกลับก่อนนะครับ
เดี๋ยวต้องไปดูคนไข้ที่โรงพยาบาลอีกแล้วพรุ่งนี้ผมจะเข้ามาดูอาการคุณแต่เช้านะครับ
ขอบคุณครับมาซายะทำท่าจะลุกขึ้นไปส่งแต่ทาเคชิเข้าไปประคองให้นั่งลงตามเดิมสองแขนโอบร่างเล็กในวงแขนแน่น
เอ่อ............คุณหมอมาซายะเอ่ยเชิงเตือนให้ชายหนุ่มปล่อยเขาออกจากวงแขน
อ๊ะ.........ผมไปนะครับไม่ต้องส่งทาเคชิจำใจปล่อยร่างเล็กนุ่มนิ่มในวงแขนยิ้มหวานก่อนเดินออกไป
ดิฉันเดินไปส่งนะคะชิโอริพูดพลางเดินตามชายหนุ่ม
ขอบคุณครับ
เสียงรถอีกคันขับเข้ามาจอดหน้าคฤหาสน์ด้วยความเร็วสูงแล้วเบรคอย่างแรงเสียงดังสนั่น
ชายในรถเปิดประตูก้าวออกมาด้วยความรีบร้อนแทบไม่มีเวลาปิดประตูรถ
ไงไอ้เสือหมอหนุ่มเอ่ยทัก
เออชายหนุ่มตอบสั้นๆ
เป็นไงบ้างเคนยะเริ่มเข้าประเด็นทันที
ปลอดภัยแล้ว ไม่เป็นไรมากหรอก
แผลถลอกที่หัวเข่ากับแขนเดาะน่ะชายหนุ่มอธิบายเสียงเรียบ นึก
แปลกใจกับท่าทางของเพื่อนสนิทที่ดูกังวลเรื่องหนุ่มน้อยในบ้านเป็นพิเศษ
ชั้นไปก่อนนะพรุ่งนี้จะมาดูอาการให้แต่เช้าชายหนุ่มยิ้มตบบ่าเพื่อนสนิทเบาๆ
เออ ขอบใจเคนยะตอบสั้นๆเดินเข้าไปข้างในทันที
เป็นไงบ้างล่ะเจ้าเด็กหัวดื้อจอมอวดดี
ขยันหาเรื่องใส่ตัวจริงนะเธอน่ะเคนยะหยุดยืนที่ร่างตรงหน้าสายตาคมมองสภาพเด็กหนุ่มไม่วางตาด้วยความโมโห
คุณเคนยะมาซายะตกใจเมื่อเห็นหน้าชายหนุ่ม
ก็ยังไม่ตายหรอก คุณคงผิดหวังล่ะสิมาซายะตอบกวนๆจ้องหน้าชายหนุ่มเขม็ง
ก็คงงั้นชายหนุ่มพูดเสียงเย็นมุมปากยิ้มหยันเต็มที่แอบเห็นเด็กหนุ่มหน้าเศร้าลงไปทันที
เห็นทีชั้นต้องลงโทษคุณชิโอริเสียหน่อยแล้ว
ดูแลกันยังไงปล่อยให้เป็นแบบนี้ไปได้ชายหนุ่มเริ่มกลับมาทำเสียงดุเหมือนเดิม
ขอโทษค่ะนายท่านดิฉันยอมรับผิดทุกอย่างชิโอริหน้าเสียก้มหน้าก้มตายอมรับโทษแต่โดยดี
อย่านะครับ คุณชิโอริไม่ผิด ผมต่างหากที่เป็นฝ่ายดึงดันจะขี่เจ้าเรียวนาร์ดเอง
อย่าลงโทษคุณชิโอริเลยนะครับเด็กหนุ่มออกรับแทนสารภาพความผิด
ฉันยังไม่บอกให้เธอออกความเห็นอย่าเพิ่งพูดเคนยะหันมาตวาดร่างเล็กเสียงดัง
แต่ผมจะพูด เรื่องนี้ผมเป็นคนผิดคนเดียวคุณชิโอริไม่เกี่ยว
จะลงโทษก็มาลงที่ผมนี่มาซายะตอบโต้ไม่กลัวเสียงตวาดของชายหนุ่ม
อวดดี อวดดีจริงๆ...................เคนยะเค้นเสียงรอดไรฟันสุดทนกับความดื้อรั้นของร่างเล็ก
อยากรับโทษแทนคนอื่นนักใช่ไหม ได้ฉันจะให้เธออย่างสาสมชายหนุ่มแบกร่างเล็กพาดบ่าก่อนหันมาสั่งลูกน้องที่อยู่หน้าประตู
จะทำอะไรของคุณน่ะ
ปล่อยผมลงนะโอ้ยมาซายะร้องประท้วงเมื่อแขนข้างขวาของเขาถูกชายหนุ่มกระชากอย่างแรงจนเจ็บร้าวไปหมด
แกสองคนเดี๋ยวไปที่คอกม้าบอกให้สั่งอดอาหารเจ้าเรียวนาร์ดสามวันห้ามให้มันกินอะไรทั้งนั้น
ใครขัดคำสั่ง ชั้นจะยิงมันให้ดิ้นตายเหมือนหมาข้างถนนเลยคอยดูเคนยะพูดท่าทางโมโหสุดขีดจนคนอื่นหน้าเสียไปตามๆกันไม่เคยเห็นชายหนุ่มโกรธรุนแรงอย่างนี้มาก่อน
ครับลูกน้องรับคำตาลีตาลานออกไปตามคำสั่งชายหนุ่ม
คุณทำอย่างนี้ไม่ได้นะ เจ้าเรียวนาร์ดมันช่วยชีวิตผมไว้ร่างเล็กดิ้นไปมาไม่หยุด
อย่ามาสั่ง ฉันพูดอะไรต้องเป็นไปตามนั้นรู้ไว้ซะด้วย
ไอ้บ้าโหดร้ายที่สุด ปล่อยผมลงนะผมไม่อยากอยู่กับคนป่าเถื่อนอย่างคุณ
ผมจะกลับบ้านมาซายะน้ำตาไหลอาบแก้มทุบหลังชายหนุ่มอย่างแรงสุดกำลังสงสารเจ้าม้าหนุ่มขึ้นมาจับใจ
เธอยังไปไหนไม่ได้ทั้งนั้นถ้าฉันไม่อนุญาตจำไว้เจ้าเด็กหัวดื้อเคนยะพูดพลางแบกร่างเล็กขึ้นไปชั้นบน
นายท่านหญิงชราเดินตามมาด้วยความเป็นห่วงเด็กหนุ่ม
อย่าขึ้นมาจนกว่าชั้นจะเรียกเคนยะตวาดเสียงดังพร้อมสายตาดุดันเอาจริงจนต้องหยุดชะงักไม่กล้าขัดคำสั่งชายหนุ่ม
คุณชิโอริ ช่วยผมด้วยมาซายะตะโกนเสียงดังมือข้างซ้ายทุบหลังชายหนุ่มไม่หยุด
โธ่คุณมาซายะหญิงชรารู้สึกสงสารเด็กหนุ่มขึ้นมาจับใจแต่ก็จนใจที่จะช่วยเมื่อเห็นอารมณ์โกรธของผู้เป็นเจ้านาย
ร่างเล็กถูกเหวี่ยงลงไปที่เตียงอย่างแรงอย่างไม่ปราณีปราศัยจากชายหนุ่มตรงหน้า
โอ้ย......เบาหน่อยสิผมเจ็บนะ
มันก็สาสมแล้วนี่กับความดื้อรั้นของเธอชายหนุ่มพูดพลางทาบทับลงมาบนตัวเด็กหนุ่มอย่างรวดเร็วอารมณ์เดือดพล่านแทบจะเผาร่างตรงหน้าให้มอดไหม้ภายในพริบตาได้เลยทีเดียว
คุณจะทำอะไรของคุณเนี่ย ออกไปร่างเล็กโวยเมื่อน้ำหนักตัวของชายหนุ่มทับอยู่บนตัวเขาแทบทั้งหมดหัวใจเต้นไม่เป็นส่ำ
ชั้นจะทำให้เธอรู้ว่าการไม่เชื่อฟังคำสั่งฉันผลมันจะเป็นยังไงเคนยะไม่พูดพร่ำทำเพลงอีกต่อไปจัดแจงบดเบียดริมฝีปากเข้ากับเรียวปากหวานนุ่มสีชมพูตรงหน้าอย่างดุเดือดจนร่างเล็กน้ำตาซึมหายใจแทบไม่ทัน
แขนข้างซ้ายดึงเสื้อเชิ้ตสีดำของชายหนุ่มจากข้างหลังพยายามยกเข่าข้างที่ไม่ได้รับบาดเจ็บขึ้นมาดันร่างใหญ่ให้ออกไปแต่ไม่เป็นผล
กลับทำให้ชายหนุ่มกอดเขาแน่นขึ้นไปอีกร่างทั้งร่างแทบกระดิกตัวไม่ได้เลย
รสสัมผัสแผ่วหวานจากริมฝีปากร่างเล็กทำให้ชายหนุ่มรู้สึกพอใจเป็นอย่างมากพยายามสอดลิ้นเข้าไปหาความหวานนุ่มละเมียดละไมภายในจากร่างตรงหน้าจนสำเร็จ
มาซายะเจ็บร้อนไปหมดทั้งริมฝีปากและร่างกายน้ำตาไหลอาบแก้มหยดลงบนที่นอนเป็นทางรู้สึกน้อยใจที่ชายหนุ่มทำกับเขาเหมือนเขาเป็นที่ระบายอารมณ์โกรธของตนเองยิ่งคิดยิ่งรู้สึกเจ็บร้าวไปทั้งอก
เคนยะถอนริมฝีปากบางแผ่วเบาจูบซับหยาดน้ำตาของร่างข้างใต้อย่างอ่อนโยนละเรื่อยลงมาถึงซอกคอนุ่มหอมกรุ่นยากที่จะสะกดใจ
ริมฝีปากร้อนยังคงซุกไซ้ประทับจูบที่เรียวคอระหงส์ของร่างเล็กไม่หยุดจนเห็นเป็นรอยแดงชัดเจน
ฮึก.................ฮึกเสียงร่างเล็กสะอื้นไห้แผ่วเบา
เป็นไรไป หมดฤทธิ์แล้วหรือไงเคนยะหยุดการกระทำจ้องหน้าร่างเล็กนิ่ง
มาซายะเอียงหน้าหลบสายตาคมชองชายหนุ่มไม่พูดไม่จาเสียงสะอื้นยังคงดังอยู่เป็นพักๆ
ชั้นถามทำไมไม่พูด เคนยะลดเสียงลงจากเมื่อครู่เมื่อเห็นสภาพร่างเล็ก
ผมรู้ว่าคุณเกลียดผม
แต่ไม่คิดว่ามันจะมากมายขนาดนี้มาซายะกัดริมฝีปากแน่นยิ่งพูดก็ดูเหมือนว่าน้ำตาจะยิ่งพรั่งพรูไหลออกมาจนแทบหยุดไม่ได้
ในใจแทบแหลกสลาย
ชั้นพูดหรือไงว่าเกลียดเธอน่ะเคนยะประคองร่างเล็กให้หันมาสบตา
ถึงไม่พูดผมก็รู้
คุณกลั่นแกล้งทำร้ายจิตใจผมสารพัดอย่างนี้ร่างเล็กน้ำตาไหลไม่หยุด
ความจริงเขาไม่อยากให้ชายหนุ่มเห็นความอ่อนแอของเขาด้วยซ้ำแต่ไม่รู้ทำไมมันซ่อนไม่อยู่ทุกที
มาซายะ.................เคนยะเอ่ยเสียงนุ่มรู้สึกสงสารร่างเล็กจับใจทั้งที่มันไม่ควรจะเป็นอย่างนี้
เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองเป็นอะไรไปมันรู้สึกห่วงใยหวงแหนอย่างบอกไม่ถูก
ยอมรับว่าร่างเล็กตรงหน้ามีอิทธิพลต่อชีวิตเขาไม่น้อย
ขอโทษที่ทำรุนแรงกับเธอเมื่อครู่
นิ่งซะนะเคนยะปาดหยดน้ำตาให้ร่างเล็กช้าๆพร้อมประทับจูบทีหน้าผากมนและดวงตาฉ่ำชื้นแผ่วเบา
อื้อมาซายะหลับตาพริ้มรู้สึกอบอุ่นขึ้นมาอย่างประหลาด
เขาไม่เคยเห็นท่าทางอ่อนโยนของชายหนุ่มอย่างนี้มาก่อนคิดไปๆหนังตาก็ค่อยหนักลงๆจนเห็นหน้าชายหนุ่มเลือนรางแล้วหลับไปในที่สุด
หลับซะแล้วเจ้าเด็กหัวดื้อ
สงสัยจะเหนื่อยเต็มที่เคนยะลูบเส้นผมนิ่มไปมาอย่างอ่อนโยนมองใบหน้าหวานนิ่งด้วยความเอ็นดูแล้วก้มลงไปประกบจูบที่ริมฝีปากแดงรื้นอีกครั้งก่อนลุกขึ้นหยิบผ้าห่มผืนใหญ่ห่มให้ร่างเล็ก
หลับให้สบายนะ ราตรีสวัสดิ์เคนยะเอ่ยเบาๆที่ริมหูแล้วค่อยๆเดินอย่างเงียบที่สุดออกจากห้องไป
+++++++++++++++++++++++++++++
08 .....
มาซายะค่อยๆลืมตาตื่นช้าๆในตอนเช้า
ภาพแรกที่ปรากฏคือสายตาอันอ่อนโยนของใครบางคนที่ดูอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก
ตื่นแล้วเหรอเคนยะเอ่ยทักด้วยรอยยิ้ม
.................................มาซายะไม่ตอบเมื่อปรากฏชัดว่าชายตรงหน้าเป็นใครรีบเบี่ยงหน้าหนีทันทีความน้อยใจเมื่อคืนแล่นขึ้นมาเป็นริ้วๆ
โกรธฉันมากหรือไงเคนยะตามไปหอมแก้มนุ่มสังเกตเห็นรอยแดงเมื่อคืนที่เขาประทับไว้ที่ต้นคอเด็กหนุ่มชัดเจน
ยิ่งมองทำให้เขายิ่งหลงร่างเล็กตรงหน้ามากขึ้นทุกที
ทั้งๆที่เด็กหนุ่มคนนี้ทั้งดื้อแสนดื้อไม่เคยเชื่อฟังเขาเลยสักครั้งแต่นั่นก็ถือเป็นส่วนน่ารักของเขาไม่น้อยทีเดียว
อ๊ะ..............คุณทำอะไรของคุณเนี่ยมาซายะหน้าแดงรีบผลักใบหน้าคมออกด้วยใจระทึก
ก็เธอไม่ตอบ แกล้งให้ฉันพูดคนเดียวอยู่ได้เป็นบ้าเป็นหลัง
ฉันไม่ใช่คนบ้าซะหน่อยนี่เคนยะจับมือเล็กนุ่มขึ้นมาหอมต่อ
ทำไมจะไม่ใช่คุณนั่นแหละทั้งบ้าทั้งร้ายกาจที่สุด
ตั้งแต่เกิดมาผมไม่เคยเจอใครโหดร้ายเท่าคุณมาก่อนเลย
ที่ฉันร้ายกาจอย่างนี้เธอคิดว่ามันเพราะใครกันล่ะ
นี่คุณจะว่าผมอีกแล้วใช่ไหมร่างเล็กเริ่มน้ำตาคลอ
ไม่ใช่อย่างนั้น เธอนี่ไม่รู้ตัวเลยหรือไงว่าตัวเองทั้งดื้อทั้งซนแค่ไหน
รู้ไหมเมื่อวานฉันเป็นห่วงเธอแค่ไหน ถ้าหากเธอเป็นอะไรไปฉันจะทำยังไง
ทำไมคุณต้องเป็นห่วงผมด้วย ถ้าผมตายไปซะได้
คุณก็น่าจะดีใจถึงจะถูกไม่ใช่เหรอมาซายะเริ่มงงไม่คิดว่าจะได้ยินคำพูดอย่างนี้จากปากชายหนุ่ม
ถ้าเป็นเมื่อก่อนล่ะก็ใช่ ฉันแทบอยากจะฆ่าเธอให้ตายด้วยมือของฉันเองด้วยซ้ำ
จะฆ่าผมตอนนี้ก็ยังไม่สายไปหรอกนะ
โอกาสของคุณแล้วนี่ผมเจ็บไปทั้งตัวแบบนี้คงไม่มีแรงไปขัดขืนคุณหรอกร่างเล็กเสียงสั่นน้อยๆน้ำตาพาลจะไหลเสียดื้อๆ
จะให้ฉันทำอย่างนั้นได้ยังไงกันเล่า
ในเมื่อฉัน......................ฉัน................เคนยะไม่กล้าพูดแต่คิดว่าเขาคงจะหลงรักเด็กหนุ่มตรงหน้าเข้าซะแล้ว
ช่างเถอะเอาเป็นว่าฉันยังไม่อยากให้เธอตายตอนนี้ก็แล้วกัน
มาซายะได้ยินคำพูดร้ายๆจากปากชายหนุ่มน้ำตาปริ่มไหลอาบแก้มแต่แทบไม่ได้ยินเสียงสะอื้นที่เขาพยายามกลั้นสุดฤทธิ์
ตอนนี้ในใจมันเจ็บร้าวไปหมดอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออกเลยทีเดียว
เขารู้ตัวเองดีว่าไม่ได้อยู่ในฐานะที่ชายหนุ่มจะให้ความสำคัญอะไร
แต่ความรู้สึกมากมายที่เขามีต่อชายหนุ่มผู้นี้โดยที่ตัวเองก็ไม่รู้จะทำยังไงกับมันนี่สิยิ่งทำให้เขารู้สึกเจ็บปวดทุกทีที่ได้ยิน
ร้องไห้อีกแล้ว เป็นผู้ชายเขาไม่ร้องกันหรอกนะเคนยะปาดน้ำตาที่สองแก้มนุ่มอย่างอ่อนโยนรั้งร่างเล็กให้หันกลับมาสบตา
อย่ามายุ่งกับผมมาซายะปัดมือชายหนุ่มออกพยายามสะกัดกั้นไม่ให้น้ำตาไหลอีกริมฝีปากแดงสั่นระริก
เจ็บใจมากรึไงที่โดนฉันว่า แต่ฉันก็ดีใจนะที่เธอร้องไห้เพราะฉัน
ดูซิเนี่ยจมูกแดงยังกับลูกตำลึงไม่มีผิดเคนยะใช้นิ้วจิ้มไปที่จมูกโด่งรั้นอย่างเอ็นดูภาพร่างเล็กน่ารักตัวสั่นน้อยๆ
ดวงตากลมโตรื้นไปด้วยหยาดน้ำใสทำให้เขาอดใจไว้แทบไม่อยู่อยากจะดึงตัวเข้ามากอดเสียเดี๋ยวนั้น
คนใจร้าย ทำไมคุณถึงใจร้ายอย่างนี้..................ผมเกลียดคุณมาซายะรัวกำปั้นใส่แผ่นอกชายหนุ่มไม่ยั้ง
มาซายะ หยุด.........ฟังฉันพูดก่อนเคนยะพยายามคว้าข้อมือเล็กแต่เด็กหนุ่มไม่ฟัง
ไม่หยุด ผมไม่หยุด ผมไม่อยากฟังอะไรทั้งนั้นมาซายะน้ำตานองหน้าไม่อยากได้ยินอะไรจากคนตรงหน้าทั้งสิ้น
เคนยะทนไม่ไหวอีกต่อไปรัดร่างเล็กเข้ามาไว้ในอ้อมกอดแน่นอย่างแสนรัก
ดูเหมือนว่าร่างเล็กจะเข้าใจเขาผิดไปกันใหญ่
คุณเคนยะปล่อยผมเดี๋ยวนี้นะมาซายะพยายามดันชายหนุ่มออกทั้งน้ำตา
ไม่ฉันไม่ปล่อยเธอไปอีกแล้ว รู้ไหมฉันทรมานใจแค่ไหนที่เห็นเธอเป็นอย่างนี้
ผมไม่เห็นว่าคุณจะทรมานตรงไหนสักหน่อย ปล่อยผมสิ
ทรมานซิ ตรงนี้ไง...........ตรงนี้ได้ยินไหมเคนยะกดร่างเล็กแนบอกตอนนี้หัวใจเขาเต้นแรงแทบหลุดออกมาข้างนอก
ได้ยินใช่ไหม ตรงนี้แหละที่มันทรมานเข้าใจหรือเปล่าเคนยะร้อนรุ่มไปทั้งอกอยากระบายสิ่งที่อยู่ภายในอกให้เด็กหนุ่มผู้นี้ได้ยินเหลือเกิน
คุณเคนยะ คุณมาซายะแทบไม่อยากเชื่อ
ตอนนี้เขาดีใจเป็นที่สุดความกังวลเมื่อครู่หายไปหมดแทบไม่เหลืออีกแล้ว
ทีนี้เข้าใจรึยัง ฉันบอกเธอไปหมดแล้วนะเคนยะคลายอ้อมกอดเล็กน้อยดึงร่างเล็กขึ้นมาจูบหน้าผากอย่างอ่อนโยน
ดวงตากลมโตจ้องตาเขานิ่ง
ตาเธอบอกฉันบ้างแล้วนะมาซายะ
อะไร..................ผมไม่มีอะไรจะบอกคุณนี่มาซายะหน้าแดงรีบหลบสายตาคมของชายหนุ่มทันทีหัวใจเต้นตูมตามไปหมด
ไม่จริงละมั้ง ฉันรู้นะว่าเธอรักฉัน
ไม่จริงคุณพูดเองเออเองทั้งนั้น
แล้วตรงนี้ละมันอะไรเคนยะก้มหน้าแนบอกร่างเล็กได้ยินเสียงหัวใจเต้นรัวชัดเจน
ปากไม่ตรงกับใจเลยนะ อย่างนี้ล่ะน้าที่เขาเรียกว่าเด็ก
ผมไม่ใช่เด็กนะร่างเล็กเริ่มงอนผลักชายหนุ่มออกอีก
ถ้างั้นก็พิสูจน์สิเคนยะยิ้มกระซิบริมหูแผ่วเบา
จะให้ผมทำยังไงเล่าคุณถึงจะยอมเชื่อ
แค่ตอบคำถามฉันเท่านั้นก็พอเคนยะหยักยิ้มมุมปากจ้องตาคนตรงหน้า
มาซายะเธอรักฉันมั้ย
........................................มาซายะหน้าแดงก่ำเมื่อได้ยินคำถามของชายหนุ่ม
ทำไมไม่ตอบล่ะเคนยะยิ้มกริ่ม
ก็คุณเล่นถามแบบนี้จะให้ผมตอบยังไงถูก ผมก็อายเป็นเหมือนกันนะ
งั้นถ้าเธอไม่ตอบฉันจะถือว่าเธอรักฉันก็แล้วกันเคนยะดีใจที่ร่างเล็กตอบรับความรู้สึกของเขาเช่นกันรู้สึกเต็มตื้นไปหมดทั้งหัวใจ
คุณขี้โกงนี่นามาซายะเบี่ยงหน้าหนีรู้สึกอายมากๆตอนนี้หน้าเขาคงแดงเป็นลูกตำลึงเป็นแน่หากยังคงจ้องสายตาร้อนรุ่มของชายหนุ่มต่อไป
หรือเธอจะบอกเอง เอาสิฉันรอฟังอยู่นะเคนยะหัวเราะในลำคอใช้สายตาเจ้าเล่ห์แกมหยอก
จ้างให้ผมก็ไม่พูดหรอก คนบ้า
ว่าฉันบ้าเหรอ เดี๋ยวฉันจะทำอะไรบ้าๆให้เธอดู
มานี่เด็กดื้อเคนยะรั้งร่างเล็กเข้ามากอด
อ๊ะ...คุณเคนยะปล่อยผม
ผมเป็นคนเจ็บนะมาซายะดิ้นพยายามหาข้ออ้างให้หลุดพ้นจากอ้อมกอดชายหนุ่ม
ชั้นรักเธอนะมาซายะเสียงของชายหนุ่มกระซิบข้างหูทำให้ร่างเล็กหยุดดิ้นทันที
คุณเคนยะมาซายะหน้าร้อนฉ่าไปหมดหัวใจเต้นไม่เป็นส่ำ
เป็นของฉันเถอะนะเคนยะพูดพลางค่อยๆเอนตัวเด็กหนุ่มนอนราบไปกับเตียงนุ่ม
อ๊ะมาซายะหน้าแดงจนไม่รู้จะแดงยังไงแล้ว ภายในกายมันร้อนวูบวาบไปหมด
อายก็อายจนต้องหลบสายตาคมที่ดูอ่อนโยนแต่ก็แฝงไปด้วยความร้อนแรงแห่งอารมณ์ปรารถนา
รู้ไหมตอนนี้เธอน่ารักแค่ไหน
ฉันจะอดใจไม่ไหวอยู่แล้วนะชายหนุ่มพูดพร้อมกับบดเบียดริมฝีปากเข้ากับเรียวปากอ่อนนุ่มสีชมพูตรงหน้าอย่างร้อนแรงดี่มด่ำ
สองมือจัดการแกะกระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวกับกางเกงขายาวตัวเล็กออกอย่างรวดเร็วจนหมด
มาซายะพยายามหยุดแต่ก็ต่อต้านไม่ได้นานเมื่อลิ้นอุ่นร้อนสอดแทรกเข้าไปสำรวจหาความหวานนุ่มภายในอย่างช่ำชอง
มาซายะรู้สึกวาบหวามไปทั้งปากเมื่อเรียวลิ้นของชายหนุ่มสัมผัสกับลิ้นของเขาอยู่ภายในมือข้างซ้ายโอบรอบคอชายหนุ่มแน่น
เคนยะบดเบียดริมฝีปากนุ่มอยู่นานค่อยๆถอนออกอย่างอ้อยอิ่งปล่อยให้ร่างเล็กได้หายใจบ้าง
เขาเปลี่ยนมาจูบประทับบนสองแก้มนุ่มต่อแล้วค่อยๆต่ำลงมาที่ซอกคอนุ่มหอมกรุ่นซุกไซร้หาความหวานละมุนละไมจากร่างตรงหน้าอย่างหลงไหล
รอยจูบสีเรื่อที่ต้นคอเมื่อคืนยังปรากฏเด่นชัดตัดกับลำคอขาวเนียนมันดูสวยงามจนเขาอดที่จะฝากไว้อีกรอยไม่ได้
อ๊ะคุณเคนยะ..............มาซายะรู้สึกเสียวๆที่ต้นคอเมื่อชายหนุ่มฝังรอยไว้
อา..........เคนยะซังมาซายะหายใจเข้าปอดพูดเสียงครางเครือในลำคอเต็มที
มาซายะ.................เคนยะกระซิบแผ่วเบาใช้ปลายลิ้นไล้เลียใบหูร่างเล็ก
อือเคนยะเปลี่ยนมาบดเบียดริมฝีปากนุ่มอีกครั้งตามอารมณ์ปรารถนาที่พุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆแล้วค่อยๆไล้ปลายลิ้นเรื่อยมาจนถึงแผ่นอกขาวเนียนเรียบลื่นผิวขาวอมชมพูเปล่งปลั่งจากร่างตรงหน้าค่อยแดงเรื่อขึ้นเรื่อยๆจากการกระทำของเขาดูแล้วยิ่งเพิ่มเสน่ห์ให้ร่างตรงหน้าอย่างยากสะกดใจ
เคนยะใช้มือใหญ่ปัดผ่านยอดอกสีชมพูเม็ดเล็กแผ่วเบาสร้างความกระสันให้เด็กหนุ่มไม่น้อยโอบรัดชายหนุ่มแน่นขึ้นกว่าเก่าผิวกายร้อนรุ่มดั่งเพลิง
เคนยะใช้มืออีกข้างลูบไล้แผ่นหลังขาวเนียนไปมาแล้วยกขึ้นเล็กน้อยก่อนประทับริมฝีปากลงไปที่ยอดอกสีชมพูนั้น
อ๊า............เคนยะซังอย่าทำอย่างนั้นมาซายะพยายามดันหน้าชายหนุ่มออกความรู้สึกแปลกๆที่เขาไม่เคยรู้จักเริ่มมีขึ้นมาทีละน้อยๆ
มาซายะ............น่ารักเหลือเกินชายหนุ่มงึมงำในลำคอปลายลิ้นสากยังทำหน้าที่ไม่หยุดที่ยอดอกเปลี่ยนสลับไปมาทั้งสองข้างอย่างย่ามใจไม่ลืมที่จะฝากรอยไว้ที่แผ่นอกบางเช่นเคย
เคนยะละต่ำลงมาเรื่อยปลายลิ้นสำรวจร่างตรงหน้าแทบจะไม่ตรงไหนเล็ดรอดไปได้
เรียวลิ้นอุ่นชื้นหยุดลงที่ร่องสะดือเล็กกลางลำตัวขาวเนียนเขาค่อยลากลิ้นวนรอบๆไปมาก่อนควานลึกไปภายใน
ร่างเล็กสะดุ้งผงกหัวขึ้นมองการกระทำของชายหนุ่มตรงหน้าด้วยใบหน้าแดงก่ำพยายามร้องประท้วงแต่ชายหนุ่มไม่ฟังยังคงปฏิบัติต่อไปไม่หยุด
อย่า........อ้ะมาซายะใช้มือปิดปากพยายามกลั้นเสียงน่าอายที่เริ่มจะดังขึ้นทุกที
อย่ากลั้นเอาไว้เลยเสียงเธอเพราะออก..............ฉันชอบนะเคนยะผงกหัวขึ้นมาประสานสายตากับร่างบางด้วยสายตาที่เร่าร้อนริมฝีปากยิ้มกริ่มเมื่อห็นร่างตรงหน้าขวยเขินมันน่ารักจนเขาบรรยายไม่ถูก
แล้วอยู่ๆก็ลาก่อนลงไปครอบครองส่วนกลางลำตัวของเด็กหนุ่มด้วยเรียวปากร้อนรุ่มจนร่างเล็กตั้งตัวไม่ติดส่งเสียงออกมาอย่างลืมตัวสายตายังคงจับจ้องไปที่ชายหนุ่มที่ตอนนี้กำลังเปลือยกายเหมือนกับเขาเผยให้เห็นกล้ามเนื้อเป็นมัดๆ
อ๊า............อย่านะ
อย่าเคนยะซังมาซายะรีบถอยตัวหนีแต่ถูกชายหนุ่มรั้งสะโพกมนไว้แน่น
มาซายะครางแทบไม่ได้ศัพท์เมื่อรู้สึกถึงปลายลิ้นเรียบลื่นของชายหนุ่มที่กำลังสัมผัสกับส่วนกลางลำตัวของเขาไม่หยุด
ปล่อยนะเคนยะซัง........ปล่อยผมเสียงเล็กออกจากลำคอแทบไม่ได้ยินลมหายใจกระชั้นถี่ขึ้นๆเรื่อยๆร่างกายแทบไม่อยู่ในความควบคุม
เคนยะดึงสะโพกเล็กขึ้นสัมผัสช่องทางฉ่ำชื้นข้างใต้ด้วยปลายลิ้น
มาซายะบิดตัวไปมาด้วยความกระสันจากความรู้สึกที่เขาไม่เคยรู้จักมาก่อน
อ๊าเคน...........
มาซายะเป็นของฉันนะเคนยะรั้งเรียวขาเล็กทั้งสองข้างขึ้นพาดบ่าค่อยๆสอดแทรกกายเข้าไปทีละน้อยอย่ายากลำบาก
โอ้ย..................เจ็บนะเคนยะซังปล่อย...........ผมเจ็บร่างเล็กสะดุ้งสุดตัวพยายามถอยกายหนีแต่ไม่สำเร็จรู้สึกเจ็บปวดไปหมดทั้งร่างเมื่อชายหนุ่มพยายามดันเข้ามาน้ำตาไหลอาบแก้ม
มาซายะ
ฉันรักเธอเคนยะกระซิบริมหูพยายามหยุดการกระทำอย่างยากลำบากเมื่อเห็นอาการทรมานของร่างเล็กเพราะตอนนี้อารมณ์ของเขาพุ่งถึงขีดสุดแล้วหากเขาไม่ได้หลอมรวมเป็นหนึ่งกับร่างตรงหน้าคงจะให้เขาคลั่งตายเป็นแน่
เขาก้มลงไปบดเบียดกับริมฝีปากเรียวเล็กแดงก่ำเพื่อคลายความเจ็บปวดให้ร่างเล็กสองมือคลึงเคล้นหน้าอกเล็กไปมา
แล้วกดแทรกเข้าไปจดสุดมาซายะพยายามร้องประท้วงแต่ริมฝีปากถูกประกบไว้แน่นจิกเล็บลงไปที่แผ่นหลังชายหนุ่มจนเลือดซึม
เคนยะแสนสงสารร่างตรงหน้าเป็นที่สุดแต่จะให้เขาหยุดตอนนี้คงเป็นไปไม่ได้
มาซายะสะอื้นไห้ในลำคอแผ่วเบาความเจ็บเมื่อครู่ๆจางหายไปทีละน้อยเปลี่ยนเป็นความรู้สึกอย่างอื่นเข้ามาแทนที่
เมื่อเคนยะเห็นว่าร่างเล็กพร้อมแล้วจึงค่อยๆขยับกายช้าๆเพื่อให้ร่างข้างใต้เคยชินเสียก่อนแล้วจึงเปลี่ยนเป็นเร็วในที่สุด
เวลาผ่านไปนานเท่าไรมาซายะไม่อาจทราบได้
รู้ตัวอีกทีก็เมื่อชายหนุ่มกระตุกเกร็งตัวครั้งสุดท้ายก่อนสายน้ำอุ่นจะพุ่งทะยานเข้าสู่ภายในตัวเขา
เคนยะถอนตัวออกช้าๆประคองร่างเล็กให้อยู่ในวงแขนด้วยลมหายใจเหนื่อยหอบเต็มทีเขารู้สึกถึงลมหายใจผ่าวร้อนของร่างข้างใต้
เคนยะประทับจูบที่หน้าผากมนของร่างเล็กอย่างแสนรักตอนนี้เขาเป็นเจ้าของร่างเล็กบอบบางนี้เต็มตัวแล้ว
ฉันรักเธอมาซายะชายหนุ่มกระซิบหอมเรือนผมนุ่ม
ครับร่างเล็กพึมพำโอบชายหนุ่มตอบด้วยความรักเช่นกัน
++++++++++++++++++
09 ....
เจ็บมากมั้ยมือข้างนี้เคนยะค่อยๆประคองแขนเล็กขึ้นดูอย่างเป็นห่วงหายเจ็บขึ้นเยอะแล้วละฮะ เพราะคุณหมอช่วยไว้แท้ๆ
ดีแล้วล่ะฉันจะได้สบายใจ
คุณเป็นห่วงผมด้วยเหรอมาซายะผงกหัวขึ้นมาสบตาใบหน้ายิ้มกริ่ม
ทั้งห่วงทั้งหวงเลยล่ะจำเอาไว้เคนยะลูบแก้มเนียนแผ่วเบารู้สึกเอ็นดูใบหน้าเป็นของเด็กหนุ่ม
ดึงร่างเล็กเข้ามากอดกระชับแน่นขึ้นอีก
ความร้อนจากกายทั้งสองแผ่ซ่านถึงกันจนรู้สึกอบอุ่นไปทั้งหัวใจ
หนาวมั้ยชายหนุ่มดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมให้ร่างเล็ก
คุณกอดผมซะแน่นอย่างนี้มันอุ่นจนร้อนด้วยซ้ำร่างเล็กแกล้งแหย่ตอนนี้เขารู้สึกเป็นสุขยิ่งนักกับความอ่อนโยนของชายหนุ่มตรงหน้า
ไม่ชอบเหรอเคนยะหอมเรือนผมนุ่มแผ่วเบาอมยิ้มน้อยๆสองมือลูบไล้ที่แผ่นหลังขาวเนียนของร่างเล็กไปมา
ก็เปล่าหรอกฮะมาซายะตอบหน้าแดงอย่างอายๆ
มาซายะสัญญาได้ไหมว่าจะอยู่ที่นี่กับฉันตลอดไปเคนยะเชยคางเล็กให้หันมาสบตา
แต่คุณเกลียดผม เกลียดพ่อผมร่างเล็กนึกถึงเรื่องราวต่างๆน้ำตาเริ่มคลอเบ้า
ตอนนี้เขาแสนรักชายหนุ่มจับหัวใจ
แต่ฮานาบุชิผู้เป็นบิดาก็เป็นบุคคลที่เขารักไม่น้อยไปกว่าชายหนุ่มผู้นี้เช่นกันจนเขาไม่รู้จะทำอย่างไรแล้วตอนนี้
พ่อก็ส่วนพ่อ ลูกก็ส่วนลูกสิเคนยะหอมแก้มนุ่มปลอบร่างเล็ก
ผมทำอย่างนั้นไม่ได้หรอกครับ
ตอนนี้คุณพ่อเหลือผมคนเดียวแล้วคุณแม่ก็เสียไปตั้งแต่ผมยังเด็กด้วยโรคมะเร็ง
ท่านแก่มากแล้วผมอยากคอยดูแลยามที่ท่านแก่เฒ่าร่างเล็กเสียงสั่นน้ำตาเริ่มไหลอาบแก้ม
แล้วฉันล่ะใครจะดูแล เธอไม่ห่วงฉันหรือไงชายหนุ่มเสียงเข้มเล็กน้อยพูดเชิงตัดพ้อ
อย่างคุณคงหาใครดูแลได้ไม่ยากหรอก คงมีผู้หญิงเป็นร้อยอยากอาสาดูแลคุณ
แต่ฉันไม่ต้องการ ฉันรักเธอคนเดียวเท่านั้นจำเอาไว้
พอผมจากไปคุณก็จะลืมผมไปเองแหละร่างเล็กพูดเชิงน้อยใจ
ฉันไม่ให้เธอไปไหนทั้งนั้นชายหนุ่มพูดด้วยสายตาจริงจังโอบกอดร่างเล็กแน่นอย่างหวงแหน
แต่มาซายะไม่กล้าพูดต่อตอนนี้เงียบไว้คงดีกว่า
เขาคงตัดสินใจอะไรไม่ได้ในตอนนี้หากจะให้เลือกใครคนใดคนหนึ่งที่เขาแสนรักดั่งดวงใจทั้งสองคน
มาซายะ.....เคนยะกระซิบแผ่วเบาจูบหน้าผากมนอย่างหลงใหลแล้วเลื่อนลงมาบดเบียดริมฝีปากบางนุ่มเย้ายวนอีกครั้งเนิ่นนานจึงถอนออก
ใจจริงเขาอยากทำมากกว่านี้เสียอีกแต่ร่างเล็กยังบาดเจ็บอยู่มาก
เดี๋ยวฉันเช็ดตัวให้นะชายหนุ่มลุกขึ้นทั้งที่ไม่มีอะไรพันกายจนอะไรต่อมิอะไรชัดเจนเต็มสองตาเด็กหนุ่ม
ว๊าก..........................คะ......คุณใส่เสื้อผ้าก่อนมาซายะหน้าแดงก่ำรีบเอามือปิดตาทั้งสองข้าง(สงสัยกลัวกุ้งยิงตาแน่เลยอิ๊ๆ)
อายอะไร เมื่อกี้ก็เห็นกันหมดแล้วไม่ใช่เหรอเคนยะยิ้มกริ่มรู้สึกพอใจกับอาการอายจนหน้าแดงของร่างเล็ก
บ้า อย่าพูดนะ ใส่เสื้อผ้าเดี๋ยวนี้เคนยะยิ้มยักไหล่ถือกางเกงในเดินโทงเทงเข้าไปในห้องน้ำต่อหน้าต่อตาร่างเล็ก
คนบ้า.......ไม่รู้จักอายผีสางเทวดาซะบ้าง
ฮึๆมาซายะหัวเราะในลำคอไม่คิดว่าชายหนุ่มจะเป็นคนขี้เล่นอย่างนี้ทั้งที่เมื่อก่อนเอาแต่ทำหน้าดุไม่เคยแม้สักครั้งที่จะแสดงความอ่อนโยนออกมาให้เห็น
มาซายะนึกอะไรเรื่อยเปื่อยไม่ช้าเคนยะก็ออกมาพร้อมกับอุปกรณ์เช็ดตัว
(ใส่เสื้อผ้าแล้วล่ะแต่เป็นกางเกงในตัวเดียวนะ) เคนยะเป็นคนรูปร่างสูงใหญ่ผิวสีแทน
กล้ามเนื้อเป็นมัดๆเหมาะกับผู้ชายวัยกลางคนแบบเขาไม่น้อยทีเดียวแถมยังหล่อคมเข้มมากๆจนเขาแอบนึกชมตั้งแต่แรกเห็น
เคนยะวางอ่างบนโต๊ะข้างๆหัวเตียงแล้วนั่งลงข้างเด็กหนุ่มบิดผ้าขนหนูจนหมาดหันมาดึงผ้าห่มที่มาซายะเอามาเป็นเกาะกำบังกายออก
แต่มาซายะไม่ยอมจึงเกิดการยื้อยุดกันอยู่นาน
คุณจะทำอะไรของคุณเนี่ยปล่อยเดี๋ยวนี้นะมาซายะหน้าแดงไม่ยอมให้ชายหนุ่มดึงออกไปง่ายๆ
เธอนั่นแหละปล่อย
ฉันจะเช็ดตัวให้ไงเคนยะยิ้มแกล้งดึงแรงกว่าเก่าจนแผ่นอกขาวนวลหลุดจากผ้าห่มผืนใหญ่อวดสายตาชายหนุ่ม
เคนยะยิ้มเจ้าเล่ห์เริ่มนึกอะไรบางอย่างออก
หวา ปล่อยนะ ไม่ต้องผมจะเช็ดเอง เอามานี่มาซายะปล่อยมือจากผ้าห่มด้วยความลืมตัวเอื้อมมือไปแย่งผ้าขนหนูจากมือชายหนุ่ม
ทันใดนั้นเคนยะได้ทีจึงรีบดึงผ้าห่มออกจากกายร่างเล็กเขวี้ยงลงไปกองที่พื้นให้ไกลเด็กหนุ่มจนสำเร็จปรากฎร่างขาวนวลอมชมพูดโค้งเว้าได้สัดส่วนต่อหน้าเขา
อ๊า.............อย่านะเอามานี่
คนบ้าผมอายนะมาซายะตกใจใบหน้าร้อนฉ่าไปทั้งหน้ารีบใช้มือปิดของสำคัญอย่างรวดเร็วเท่าที่จะปิดได้
สุดแสนจะอายเป็นที่สุดกับสายตาเล้าโลมของชายหนุ่มมองมาที่เขาไม่วางตา
ตอนนี้ก็ไม่มีอะไรจะปิดแล้ว
ทีนี้จะยอมดีๆไหมเคนยะยิ้มกรุ้มกริ่มสำรวจร่างเล็กตรงหน้า
คุณไม่ต้องช่วยผมหรอก ผมทำเองได้จริงๆเลิกมองซะทีสิ หันไปนะ
ไม่ต้องอายหรอกน่า ฉันรู้จักทุกส่วนของเธอหมดแล้วนะ สวยจะตายไปไม่ต้องปิดหรอก
คุณไม่อายแต่ผมอายนี่มาซายะพยายามขยับตัวไปหยิบผ้าห่มที่ดูเหมือนว่ามันจะไกลเกินเอื้อมเสียเหลือเกิน
อ๊ะ..............เจ็บร่างเล็กเซเกือบตกเตียงรู้สึกเจ็บส่วนหลังไปหมด
มาซายะ................ระวังเคนยะตกใจรีบทะยานเข้าไปคว้าตัวร่างเล็กไว้ได้
เป็นไงล่ะดื้อจนเกือบได้เรื่องแล้วเห็นไหมเคนยะพูดเชิงดุ
ก็ผมอายนี่คุณเล่นจ้องเอาจ้องเอาแบบนี้
ไม่เห็นจะเป็นไรนี่
ที่ฉันมองก็เพราะเธอน่ารักน่ากอดออกอย่างนี้เคนยะกระชับร่างเล็กทางด้านหลังแน่นขึ้น
รู้สึกได้ถึงกลิ่นหอมอ่อนจากร่างตรงหน้าทำให้อดนึกถึงเหตุการณ์เมื่อครู่ไม่ได้
ภาพร่างเล็กที่ตัวสั่นน้อยๆใต้ร่างเขามันดูน่ารักอย่างบอกไม่ถูกเลยทีเดียว
เอาอย่างนี้แล้วกัน เช็ดมันท่านี้แหละเธอจะได้ไม่อายดีไหม
ฉันสัญญาว่าจะไม่แกล้งเธออีกตกลงไหมชายหนุ่มหอมแก้มนุ่มไล่ละลงมาที่ซอกคอหอมกรุ่นไม่ห่าง
.......................ร่างเล็กไม่ตอบได้แต่พยักหน้าหงึกๆตอนนี้หน้าเขาแดงจนร้อนมาถึงใบหูแล้ว
อย่างนี้สิถึงจะน่ารักเคนยะระบายยิ้มอย่างพอใจที่เด็กหนุ่มยอมว่าง่ายแต่โดยดี
เขาจัดการหยิบผ้าหมาดที่ตกอยู่ที่ที่นอนเมื่อครู่ค่อยๆบรรจงเช็ดเบาๆตั้งแต่หน้าผากแล้วเบามือลงบริเวณแผลวนเช็ดรอบๆอย่างนุ่มนวล
เจ็บก็บอกนะชายหนุ่มพูดเสียงนุ่มริมใบหูแล้วเริ่มเช็ดต่อไป
มาซายะพยักหน้าเป็นเชิงตอบรับพิงตัวไปที่แผ่นอกกว้างของชายหนุ่มเหมือนอ้อน
เคนยะเหมือนรู้ระบายยิ้มน้อยๆที่มุมปากแล้วเช็ดต่อไป
ดูซิเนี่ยถลอกปอกเปิกไปหมดทั้งตัว
ครางหลังอย่าทำอีกนะรู้ไหมว่าฉันเป็นห่วงแค่ไหนที่เจ้าเรียวนาร์ดทำเธอตกลงมา
อยากจะไปยิงมันทิ้งเสียด้วยซ้ำ
อย่านะ ผมไม่ยอมจริงๆด้วยผมเป็นคนตื้ออยากจะขี่มันให้ได้เอง
เรียวนาร์ดมันไม่ผิดหรอก คุณอย่าทำอะไรมันนะ
ยอมรับแล้วเหรอว่าตัวเองมันดื้อแค่ไหน
ก็ได้ผมยอมรับผิดทุกอย่าง ผมมันไม่ดี ผมมันชอบก่อเรื่องเป็นตัวยุ่งยากของคุณ
แค่นี้พอใจรึยังร่างเล็กพูดเชิงตัดพ้อนึกน้อยใจที่ชายหนุ่มชอบพูดจาแดกดันเขาอยู่เรื่อย
ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้น เธอนี่ขี้น้อยใจเกินคาดนะ
ผมก็เป็นของผมอย่างนี้แหละ ขอโทษด้วยที่มันไม่ถูกใจคุณ
ไปกันใหญ่แล้ว
ก็ได้ๆฉันยอมแพ้เธอพอใจไหมชายหนุ่มเริ่มง้อกับอาการแสนงอนของร่างตรงหน้า
ผมรู้ตัวว่าผิดและจะไม่โทษใคร แต่ผมไม่อยากให้คุณทำอะไรโหดร้ายแบบนั้น
ก็ได้ คราวนี้ฉันจะละเว้นโทษตายให้มัน
แต่ถ้ามันยังพยศไม่เลิกฉันไม่ปล่อยมันไว้แน่
ขอบคุณครับร่างเล็กหันมายิ้มให้พร้อมกับหอมแก้มชายหนุ่มอย่างลืมตัวด้วยอารามดีใจ
อ๊ะ.................มาซายะหน้าแดงเพิ่งนึกได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไปแต่ยังไม่ทันถอยหนีก็ถูกร่างสูงประกบจูบอย่างชนิดตั้งตัวไม่ทัน
คุณ...........เคนยะเสียงเล็กเล็ดลอดออกมาเล็กน้อยแล้วเงียบหายไปเมื่อชายหนุ่มจงใจสอดลิ้นเข้าไปหาความหวานนุ่มภายในอย่างร้อนแรง
มือทั้งสองเริ่มเลื่อนขึ้นมาลูบไล้ยอดอกเล็กสีชมพูจนร่างบางเริ่มสะท้านไหวอีกครั้ง
ชายหนุ่มถอนริมฝีปากร้อนเปลี่ยนลงมาครอบคลุมยอดอกนวลเนียนด้วยปลายลิ้นอุ่นสลับไปมาทั้งสองข้างอย่างยากจะห้ามใจ
มาซายะร้องประท้วงแต่เสียงกลับดังอู้อี้อยู่ในลำคอร่างเล็กถูกดันให้นอนราบไปกับเตียงนุ่มแล้วตามทาบทับด้วยร่างใหญ่โดยที่ริมฝีปากยังไม่หยุดการกระทำง่ายๆ
ความขึงขังแข็งแกร่งเริ่มบดเบียดอยู่ที่หน้าขาของร่างเล็กจนเขาหน้าแดงฉ่าเมื่อรู้สึกได้ถึงความแข็งแกร่งนั้น
อา...............อย่าฮะผมยังเจ็บอยู่นะเสียงเตือนจากร่างเล็กทำให้เคนยะเริ่มดึงสติกลับมาอีกครั้งอย่างยากลำบาก
หากเขาฝืนทำอะไรตามใจตัวเองไปตอนนี้มีแต่จะสร้างบาดแผลให้กับเด็กหนุ่มผู้นี้
ขอโทษนะ เธอน่ารักเหลือเกินจนฉันอดใจไม่ไหวทั้งที่สัญญากับเธอไว้แล้วแท้ๆ
ไม่เป็นไรฮะมาซายะหน้าแดงรู้ว่าชายหนุ่มคงต้องสกัดกั้นอารมณ์ไว้ไม่น้อย
ดีใจด้วยซ้ำที่ชายหนุ่มเป็นห่วงสุขภาพของเขามากกว่าสิ่งใด
เช็ดตัวต่อเถอะนะ
สายมากแล้วป่านนี้คุณชิโอริคงเตรียมอาหารเช้ารอไว้แล้วล่ะเคนยะยิ้มอายๆเริ่มพูดเปลี่ยนเรื่องเพื่อไม่ทำให้เด็กหนุ่มรู้สึกอึดอัดใจ
ฮะร่างเล็กพยักหน้า
แล้วเคนยะจึงเริ่มเช็ดตัวให้อีกครั้งจนเสร็จจัดการหาเสื้อผ้าชุดใหม่มาเปลี่ยนให้เด็กหนุ่ม
เธอนี่ใส่อะไรก็น่ารักน่าเอ็นดูไปหมดเลยนะชายหนุ่มชมอย่างจริงใจ
คุณพูดเหมือนผมเป็นเด็กอีกแล้วนะร่างเล็กค้อนใส่คนตรงหน้า
นี่ฉันชมจริงๆนะ อย่ามาโกรธกันสิ
ผมไม่ได้โกรธซะหน่อย
ไม่จริง ถ้าไม่โกรธก็ยิ้มก่อนสิชายหนุ่มยิ้มจ้องตาคนตรงหน้าอย่างเอ็นดู
ฮะๆ.................ยิ้มได้น่ารักดีนี่เคนยะหัวเราะเสียงดังเมื่อเห็นร่างเล็กฉีกยิ้มให้เขาเต็มที่อย่างไม่ค่อยพอใจ
มันดูตลกๆแกมน่ารักอย่างบอกไม่ถูก เสียงหัวเราะทำให้ร่างบางหน้าแดงอีกครั้ง
(คราวนี้ไม่รู้ว่าโกรธจนหน้าแดงหรืออายจนหน้าแดงกันแน่อิๆ)
คุณไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าได้แล้ว มัวแต่มาหัวเราะผมอยู่ได้ร่างเล็กพูดเชิงไล่
ก็ได้ๆฉันไปอาบน้ำเดี๋ยวเดียวแล้วจะมารับเธอลงไปข้างล่าง ตกลงไหม
ไม่ต้องหรอกผมเดินไปเองได้ คุณไปทำธุระของคุณเถอะ
ไม่ได้ เธอยังเจ็บอยู่ขืนปล่อยให้เดินไปเองมีหวังคงได้เดินตกบันไดกันบ้างล่ะ
แต่....
ไม่มีแต่อะไรทั้งนั้นรออยู่นี่จนกว่าฉันจะมาเข้าใจมั้ย
ขืนไม่เชื่อฟังละก็คืนนี้โดนดีแน่ คงรู้นะว่าอะไรเคนยะยิ้มเจ้าเล่ห์ให้ร่างตรงหน้า
บ้า.................ออกไปได้แล้วมาซายะทำท่าจะลุกขึ้นมาทุบแต่ก็ต้องล้มลงไปอีก
เห็นไหมล่ะแค่จะเดินยังทำไม่ได้เลย
นั่งนิ่งๆไปสักพักแล้วกันเคนยะสั่งก่อนเดินออกจากห้องไปอย่างรีบร้อน
เผด็จการ..............
เจ้าบ้ามาซายะบ่นพึมพำตามหลังชายหนุ่มแต่ภายในหัวใจกลับเป็นสุขอย่างประหลาด
//////////////////////////////////////////////////////////////////////////
ไม่กี่นาทีเคนยะก็กลับมาใหม่พร้อมกับรอยยิ้มบนใบหน้าคมนั้นดีใจที่เด็กหนุ่มยอมเชื่อฟังแต่โดยดี
พร้อมรึยังเคนยะถามด้วยรอยยิ้ม
ฮะ............เร็วจังมาซายะหันมายิ้มตอบแปลกใจที่ชายหนุ่มไปเร็วผิดคาด
อาบน้ำรึเปล่าเนี่ยถึงได้เร็วปานสายฟ้าแลบอย่างนี้
จะลองพิสูจน์ดูไหมล่ะเคนยะโน้มตัวเข้ามาใกล้พลางยิ้มเจ้าเล่ห์ไม่เปลี่ยน
อ๊ะ.........ไม่ต้องมาซายะหน้าแดงรีบผลักชายหนุ่มออกทันที
ไม่อยากให้เธอรอนานเดี๋ยวจะแอบหนีฉันเดินลงไปเองอีก ยิ่งดื้อๆอยู่ด้วย
เอาอีกแล้วนะ..........
ขอโทษๆ...........แหมหยอกเล่นนิดเดียวทำเป็นน้อยใจไปได้
จะไปกันได้รึยังล่ะ ป่านนี้ไม่รู้ว่าคุณหมอจะมารึยังเห็นบอกว่าจะมาตั้งแต่เช้า
ปล่อยให้เขาคอยนานเสียมารยาทตายเลย
เป็นห่วงมันนักหรือไง ฉันหึงนะ
ไม่ใช่อย่างนั้น
คุณนี่คิดอะไรไม่เข้าท่าเลยไปกันเถอะครับมาซายะพูดพร้อมกับลุกขึ้นจากเตียงไม่อยากต่อล้อต่อเถียงกับชายหนุ่มอีกต่อไป
แล้วทันใดนั้นลำตัวเขาก็ถูกชายหนุ่มช้อนขึ้นแนบอกด้วยลำแขนแข็งแกร่ง
นี่คุณจะทำอะไรเนี่ย ปล่อยผมลงนะ
ผมเดินเองได้มาซายะร้องประท้วงดิ้นขลุกขลักในวงแขนไม่ยอมให้ชายหนุ่มอุ้มหน้าเริ่มแดงขึ้นเรื่อย
ไม่ ฉันจะเป็นคนอุ้มเธอลงไปข้างล่างเอง อย่าดิ้นสิเดี๋ยวก็ตกลงไปหรอก
ไม่เอาผมอายเขานะ ถ้าใครเห็นเข้าจะว่ายังไง
ไม่เห็นต้องอายเลย ให้คนอื่นเขารู้ไปเลยว่าเราเป็นอะไรกัน
ไม่ได้นะร่างเล็กยังไม่ยอมง่ายๆ
ต้องได้สิว่าแล้วเคนยะก็อุ้มร่างเล็กออกจากห้องทันทีโดยไม่ฟังเสียงร้องประท้วงของเด็กหนุ่มอีกต่อไป
เสียงร้องประท้วงและการโต้ตอบไปมาจากคนทั้งสองดังลงมาตลอดทางทำให้คนที่นั่งรออยู่ข้างล่างหันมามองเป็นตาเดียวเหมือนตกตะลึงไปตามๆกัน
ขอโทษด้วยที่ช้าชายหนุ่มยิ้มอารมณ์ดีทักทายคนอื่นๆตามมารยาท
คุณเคนยะ............ปล่อยผมลงได้แล้วอายเขาจะแย่แล้วเนี่ยมาซายะหน้าแดงรู้สึกอายจนหน้าร้อนเมื่อทุกคนมองมาที่เขาและชายหนุ่มเอาแต่ใจตรงหน้าอย่างเป็นจุดสนใจ
ก็ได้ๆเคนยะยิ้มกรุ้มกริ่มค่อยๆวางร่างเล็กที่เก้าอี้ใกล้ๆกับที่นั่งของเขาแต่ยังไม่ยอมปล่อยออกจากวงแขน
ปล่อยได้แล้ว........มาซายะกระซิบแล้วทุบแรงๆที่อกชายหนุ่มเป็นเชิงดุให้เลิกเล่นเสียที
หึๆเคนยะหัวเราะในลำคอจำใจปล่อยร่างเล็กแล้วกลับมานั่งที่เก้าอี้ตนเอง
มาแต่เช้าเชียวนะทาเคชิเคนยะทักทายอย่างอารมณ์ดี
เออ..............ก็เป็นห่วงคุณมาซายะน่ะเลยอยากมาดูอาการแต่เช้าทาเคชิยิ้มกริ่มให้ร่างบางตรงหน้านานพอดูจนเคนยะเริ่มเปลี่ยนสีหน้าเป็นไม่พอใจขึ้นมาทันที
ขอบคุณครับที่เป็นห่วง ผมหายเจ็บขึ้นเยอะแล้วละครับมาซายะยิ้มทักทายตามปรกติ
เหรอครับดีจังแต่เดี๋ยวทานข้าวเสร็จแล้วต้องให้ผมตรวจดูอาการอีกทีนะครับ
ครับเด็กหนุ่มรับคำด้วยรอยยิ้ม
เอ่อนี่ผมยังไม่ทราบเลยว่าคุณเป็นใคร
ไม่ได้มาที่นี่เสียนานเจ้าเคนยะก็ใจดำไม่ยอมแนะนำคนน่ารักแบบคุณให้รู้จักกันบ้างเลย
เมื่อวานก็รีบๆอารามตกใจเลยไม่ได้แนะนำกันอย่างเป็นทางการเสียที
มาซายะเขาเป็น............เสียงเคนยะพูดแทรกขึ้นมาน้ำเสียงกระชากเล็กน้อยอย่างไม่พอใจที่เพื่อนสนิททำตัวสนิทสนมกับร่างเล็กมากเกินไป
แต่ยังไม่ทันได้แนะนำว่าเป็น(คนรักน่ะคนรักของฉันโว้ยแกอย่ามายุ่ง
ชายหนุ่มคิดในใจ)แต่ร่างบางก็พูดแทรกขึ้นมาซะก่อน
เอ่อ................ผมเป็นญาติห่างๆของคุณเคนยะน่ะครับมาซายะรีบร้อนแนะนำตัวกลัวชายหนุ่มจะพูดอะไรที่จะทำให้เขาอับอายไปมากกว่านี้
เคนยะหันมาทำตาเขียวใส่เด็กหนุ่มอย่างไม่พอใจที่แนะนำตัวเองออกไปอย่างนั้น
มันจะยิ่งทำให้ทาเคชิจะเริ่มรุกหนักมากว่าเก่า
เพราะดูท่าแล้วว่าเจ้านี่จะชอบใจร่างบางตรงหน้าไม่น้อย
+++++++++++++++++++