|
|||||||
|
|
|
|||||
|
|
|||||||
++++++++++++++
ณ
มุมตึกที่แสนจะเล็ก แคบ และที่สำคัญมืดอย่างแรงมุมหนึ่งในประเทศไทยบ้านเกิดเมืองนอนของเรา
และแน่นอนสถานที่ตั้งของบ้านของคุณชายผู้เป็นนายแบบดังสุดยอด คุณทอม แม็คกิลล์ ^ ^ หญิงสาววัยละอ่อน(??)
2 นางกำลังยืนทำลับๆล่อๆ กระมิดกระเมี้ยนกระซิบกระซาบกันเป็นการใหญ่
ไอ้ครั้นเราจะไม่บอกมันก็กระไรอยู่เพราะเดี๋ยวมันจะลึกลับเกินไป
"พี่ๆ ของแท้แน่นะ ไม่หลอกหนูนะพี่" หญิงสาวนางหนึ่งกระซิบถามอย่างรวดเร็วพลางพยายามส่องแผ่น cd ที่อยู่ในมือทำราวกับว่าจะสามารถมองเห็นข้อมูลที่บรรจุอยู่ในนั้นได้ด้วยตาเปล่า
ไม่ต้องยัดใส่เครื่องคอมพ์ -- --"
"ของแท้แน่นอน ล้าน% ค่ะ พี่รับประกันมีจำกัดนะน้องจะเอามั้ย?"
หญิงสาว(??)อีกรายที่ดูเหมือนจะเป็นเจ้าของ
cd แผ่นนั้นรีบถามรัวเร็วไม่แพ้กัน
เนื่องด้วยว่ายังมีนัดส่งของอีกหลายราย ชักช้าจะเป็นการเสียรายได้ซะเปล่าๆ
"ง่า.. งั้นเอา 2 เซตเลยพี่
เท่าไหร่นะ?"
"200 น้องพี่คิดไม่แพงหรอก ดูให้สนุกนะ ฮุๆๆๆ อ้อ อย่าเอาไปก็อปขายล่ะ พี่ใส่โค้ดห้ามก็อปไว้แล้ว
ถ้าน้องเอาไปก็อปเมื่อไหร่.....ฮุๆๆ ภาพทั้งหมดในต้นฉบับจะหายไปทันทีนะจ๊ะ
^ ^" (มันมีของพรรค์นั้นด้วยเรอะ? - -..) พูดพลางตาเป็นประกายเมื่อเห็นจำนวนเงินในกระเป๋าสตางค์ของอีกฝ่าย ท่องยุบหนอพองหนอในใจ
อย่ายื่นมือไปฉกชิงหนอ.....อย่าวิ่งราวหนอ....... -
-"
"ขอบคุณที่อุดหนุนนะจ๊ะ พี่ไปก่อนล่ะ" แล้วก็เดินจากไปอย่างรวดเร็วหยั่งกะนินจา
- -"...... และแล้วการซื้อขายส่งของเถื่อนก็เสร็จสำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดี...
เรื่องของแม่ค้านั้นเราก็ปล่อยให้เค้าไปค้าขายต่อไป...เรามาตามดูผู้ซื้อกันดีกว่า อ่ะหุๆๆ ^ ^
ทางด้านหญิงสาวผู้ตกเป็นเหยื่อ เอ๊ย ^ ^;; ผู้เป็นลูกค้านั้นเมื่อกลับจากการรับของเถื่อนซึ่งเสี่ยงแก่การโดนตำรวจจับยิ่งนักแล้วก็รีบเผ่นเข้าห้อง
ล็อคประตูปิดตายอย่างแน่นหนา รูดม่านที่หน้าต่างปิดทุกบานกันชาวบ้านชาวช่องแอบดู เปิดคอมคุงเครื่องน้อยๆ
พลางภาวนาให้บูธขึ้นมาไวๆ..... เร็วลูก...เร็ว.... เมื่อเครื่องบูธเสร็จหล่อนรีบกดเปิดโปรแกรมเพื่อดูสิ่งที่อยู่ใน
cd แผ่นนั้นทันที.....และแล้ว.......และแล้ว.............
~*~
"แด๊ดฮะ~~แด๊ดดี้~~ ดูนี่สิๆๆ" หนูน้อยแอนเดรสชูสิ่งที่อยู่ในมือขึ้นมาให้พ่อทั้งสองคนดูอย่างอารมณ์ดี
สิ่งที่อยู่ในมือเล็กๆนั้นคือลูกแมวตัวน้อยๆน่ารัก ^ ^ (แต่น้อยกว่าคนถือนิดนึง)
กะลังเอียงคอทำตาบ้องแบ๊วใส่หนุ่มใหญ่(??) ผู้เป็นพ่อทั้ง
2 คน
"เมี้ยว~~~" ส่งเสียงร้องประจบประมาณว่า 'ผมอยู่ด้วยน๊า~~ ^ ^' ทำเอา 2 หนุ่มเกือบจะใจอ่อนยวบลงกระทันหันถ้าไม่ติดว่า.....
"แอนดี้บ้านเราเลี้ยงแมวไม่ได้หรอกนะ" เจ้าตัวเล็กน้ำตาคลอเบ้ายิ่งทำเอาทั้งพี่ชาย
และ พ่อทั้งสองใจอ่อนยวบลงไปอีก 2 เท่าตัวยกกำลังอินฟินิตี้ -
-" ทำเอาทั้ง 3 คนต้องรีบมาตบหัวลูบหลังปลอบขวัญกันเป็นการใหญ่
"ทำไมล่ะคับ" เสียงถามเหตุผลพร้อมกะการสะอื้นเล็กๆ
ยิ่งทำเอาหนุ่มๆ (??) ทั้ง 3 คนแทบจะลงไปดิ้นตาย...
โอ้พระเจ้า~~!!! อย่าทำสีหน้าแบบนั้นน๊า~~~!!
(ใครไม่รู้ :: อีคนเขียนมันต้องจะกดเด็กแหงๆเลยว่ะ
- -")
"อ่า.... แอนดี้ ลูกก็รู้นะว่า...บ้านเราเลี้ยงหมา แล้วเอ่อ...หมากะแมวมัน.."
แด๊ดดี้สุดหล่อพ่อรวยรีบบอกเหตุผลกับเจ้าตัวน้อยก่อนที่น้ำตามันจะไหลพรากลงมาทำเอาพวกเขาใจอ่อนซะก่อน
ส่วนอีก 2 คนที่เหลือก็ได้แต่เลิ่กลั่กทำอะไรไม่ถูก
"ก้อ...ก้อ...มัน....น่า...สง...สาร...นี่นา..TTT__TTT" แล้วน้ำตาหยดน้อยๆหลายๆหยดก็ไหลออกมาจากดวงตาอันแสนสวยของเจ้าตัวเล็กจนได้
"ง่าๆๆ แอนดี้จ๋า~~ อย่าร้องไห้นะ..น๊า~~ เดี๋ยวพี่แม็กหาคนรับเลี้ยงมันให้เองนะๆ"
พี่ชายสุดหล่อที่แน่นอนว่าพ่อก็ต้องหล่อ + รวย
รีบปลอบน้องชายสุดที่รักอย่างรวดเร็ว แถมด้วยการคว้าตัวมากอด ลูบๆคลำๆ (ลูบหัว...อย่าคิดลึกๆ เอิ๊กส์) ปลอบน้องเป็นการใหญ่ (ถ้าไม่ติดว่าพ่ออยู่ด้วยนะ!!!
--> คนเขียนแอบแค้นใจ) ทำเอาเจ้าตัวเล็กยิ้มร่า
น้ำตาที่ไหลพรากตะกี้หายไปหยั่งกะไม่มีอะไรเกิดขึ้น.....ส่วนคุณพ่อทั้ง
2 คนแอบถอนหายใจกันใหญ่ - -...
...และแล้วเรื่องราวในตอนกลางวันก็ผ่านไปได้ด้วยดี..มั้งนะ
- -".....
"เมี้ยววววว~~~~~~~ ^ ^ แง้ววววว~~~~~" เจ้าตัวเล็ก (แมวน่ะแมว) วิ่งพล่านไปทั่วบ้านอย่างสนุกสนาน
และแน่นอน...หลังเสียงร้อง..เสียงฝีเท้าที่แสนจะหนุกหนานนั้น.....เบื้องหลังก็.........(ละไว้ในฐานที่...ไม่เข้าใจ)...
"คุณทอมค๊าา~~~ ช่วยหน่อยเถอะค่า~~ อิชั้นตามไม่ไหวแล้วนะค๊าาา~~~" เสียงแม่บ้านผู้แก่ชรา
^ ^ (เสียงจากใครบางคน :: เดี๊ยะโดน -"-)
ดังขึ้นเพื่อให้คุณผู้ชาย (??ผู้หญิง??)
ของบ้านช่วยห้ามปรามเจ้าตัวเล็กทั้งสองอันประกอบไปด้วยแมวน้อย และ
คุณหนูแอนเดรส - -"
*~*
"หวึ่ยๆๆ ไหงเรื่องมันยาวจริงฟระ" มือเรียว(??)
จับเมาส์เลื่อนแถบเวลาไปยังจุดอื่น ภาพในจอคอมพิวเตอร์หายไป...เปลี่ยนฉากเป็นห้องนอน...
*~*
"โอย วันนี้เหนื่อยเป็นบ้าเลยจิม" เสียงของพ่อเทพบุตรประจำบ้านดังขึ้น....
ในสภาพที่เหงื่อท่วมตัวนอนแบ่บหมดแรงอยู่บนเตียง ^ ^ ...ย้าง~~ ยังๆๆ เค้าไม่ได้ทำอะไรกัน
เค้าแค่เหนื่อยกะการไล่เจ้าตัวเล็ก(อันประกอบไปด้วยแมวตัวน้อย
และ ลูกชายคนเล็ก) เอ๊ง~~ ^ ^
"เห็นด้วยอย่างแรงทอม เด็กๆนี่แรงดีเป็นบ้า กว่าจะสงบแล้วไปนอนได้
แทบตายแน่ะ" พูดพลางนึกถึงเจ้าหนูแม็กคนเป็นพี่ที่นอกจากจะช่วยไล่จับเด็กเข้าห้องนอนแล้วยังไม่พอ
ต้องไปนอนกล่อมเด็ก + คอยเฝ้าตลอดอีกตะหาก
กันแอบหนีออกมาเล่นอีก..... เด็กๆ ตอนได้ของเล่นใหม่ก็แบบนี้อ่ะน๊อ
- -"... ไอ้แมวตัวนั้นก็ใช่ย่อยซะเมื่อไหร่ -
-"
"เฮ้~~ ทอม อย่าเพิ่งหมดแรงหลับตอนนี้ซี ไปอาบน้ำก่อน~~
นี่มันหน้าหนาวนะ เดี๋ยวก็เป็นหวัดกันพอดี" หนุ่ม(??)หล่อ(????)รีบเตือนคนรักด้วยความเป็นห่วง
^ ^
"อืม...พาไปหน่อยซีจิม เหนื่อยอ้ะ..ไม่อยากลุก" ทอมพูดออกมาโดยไม่คิด...โดยหารู้ไม่ว่า.......ว่า..... ตาแก่เกย์เฒ่าอย่างนายเจมส์ กราเซียร์ของเรานั้นคิดอะไรไปถึงไหนต่อไหนแล้ว
^ ^ (ไม่หนุ่มแล้วเรอะ??) ถึงจะเหนื่อยแค่ไหนเขาก็ยังมีแรงอยู่เสมอแหละน่า~~
^ ^ ฮุๆๆๆ
"ได้เลยที่รัก ^ ^ วันนี้มีบริการอาบน้ำให้ด้วยดีมั้ย??"
ทอมเริ่มรู้สึกตัว เสียวสันหลังวูบๆ กับรังสีอำมหื่นที่จิมแผ่ออกมาจากร่างกายโดยไม่ปิดบัง.....
คาดว่ารังสีนี้มีผลร้ายอันตรายต่ออวัยวะบริเวร...หง่า...แถวที่คุณก็รู้ว่าตรงไหนอย่างแรง ^
^"
"อ่ะ ไม่เป็นไรจิม เดี๋ยวชั้น.....ง่า อาบเองก็ได้ นาย.....นอนก่อนก็แล้วกันนะ" พ่อเทพบุตรของเราเหงื่อตกยิ่งกว่าเก่า
^ ^;;;;;;;;
"ชั้นเองก็เหนียวตัวเหมือนกันนะทอม เราไปอาบน้ำด้วยกันดีกว่านะจ๊ะ......ที่รัก" แอบเน้นย้ำคำสุดท้ายเล็กน้อย ^
^ ว่าแล้วกระทาชายนายจิมของเราก็ไม่รอช้า ใช้แขนอันสุดแสนจะแข็งแรงอุ้ม~~
อีกฝ่ายเข้าห้องน้ำไปทันใด.....แถมไม่วายมือนี่ก็ช่วยถอดเสื้อผ้าให้อีกแน่ะ
^ ^ เก่งจริงๆคนเรา
"อ๊าาา~~~ อย่า~~" อีกฝ่ายก็ใช้ความพยายามเหลือเกินที่จะทึ้งเสื้อผ้าเหล่านั้นกลับมา....แต่ตามหลักของนิยายเกย์เราๆ แล้ว.....นายเอกนั้นรึจะมีปัญญาสู้แรงพระเอก..ฝัน~~~ ไปเถอะ!! ... ในที่สุดทั้ง
2 คนก็เปลือยเปล่าอยู่ใต้ฝักบัวจนได้ ^ ^
ผิวขาวๆ~~ แดงขึ้นอย่างเห็นได้ชัดด้วยความอับอาย
ถึงแม้จะเคยๆ กันมาหลายหนแล้วก็เถอะ แต่จู่ๆ ลากเข้าห้องน้ำมาทำนี่มันก็.....นะ......หน้าคนเรามันด้านไม่เท่ากันนี่นา T_T
"ไม่เอาน่าทอม แค่อาบน้ำด้วยกันเอง อย่าทำท่าแบบนั้นซี เดี๋ยวก็ได้ทำอย่างอื่นด้วยหรอก"
ทอมแทบอยากจะกระโดดขบหูให้ขาดคาปากออกมาเลย - -" ก็นายคิดอย่างงั้นอยู่แล้วไม่ใช่รึไงห๊ะ!!!!!
ระหว่างนั้นเองนายจิมของเราก็แอบไปคว้าสบู่มาลูบ~~ ไล้~~
ไปบนตัวอีกฝ่ายหาใช่ตนเองไม่ ^ ^ แบบว่าช่วยอาบน้ำ...
แต่ถ้ามันถูๆ ปกติก็ดีน่ะสิ ไอ้มือใหญ่ๆนี่ดันลูบๆ ไปทำอย่างอื่นด้วยนี่สิทำเอาหนุ่มทอมแทบจะร้องไห้...ความอดทนคนเรามันมีขีดจำกัดน๊าาาาา~~~~T_T...
"หืม? เป็นอะไรเหรอทอม?" ถามยิ้มๆ
ด้วยความที่ว่ารู้ดีอยู่แล้วว่าอีกฝ่ายมองตัวเองซะตาเขียวทำไม ทำเอาเพิ่มดีกรีความน่าถีบขึ้นไปอีก
10 เท่า ก่อนจะเปิดฝักบัวเอาน้ำราดตัวอีกฝ่ายให้ฟองสบู่หมดไป
"นี่... ช่วยถูสบู่ให้มั่งซีทอม" ทอมส่ายหน้าลูกเดียว อยากจะหนีออกไปจากห้องน้ำก็หนีไม่ได้ เพราะติดไอ้มือใหญ่ๆ
แข็งๆนี่น่ะสิ! กอดอยู่ได้ คนเค้าอายนะเฟร้ย~~!!!
"น่าทอม ทีชั้นยังถูให้นายเลย...นายแค่...ทำแบบนี้" พูดพลางเอาสบู่ใส่มืออีกฝ่าย แล้วลูบ~~
ไปทั่วร่างกายตัวเอง..... แม้กระทั่ง.....อ่า...อะไรที่มันออกจะใหญ่โตๆ ข้างล่าง ^ ^
และอย่างที่บอก
ความอดทนคนเรามันเก๊าะมีขีดจำกัด.....ทำไปทำมาพ่อหนุ่มทอม แม็คกิลล์ของเราก็เริ่มจะคล้อยตามแล้วล่ะสิ
^ ^ (มีเสียงหอบหายใจดังฟืดฟาดมาจากหน้าจอคอม) จากทีแรกที่เอาแต่หน้าแดงอย่างเดียวปิดปากไม่พูดไม่จา ก็เริ่มจะมีเสียงดังออกมา...บ้าง......
มือใหญ่ๆนั้นมันเป็นอะไรที่แน่นอนอยู่แล้วว่าจะต้องไม่อยู่สุข ...จากทีแรกที่จับมือขาวๆ
เล็กๆ นั้นลูบไล้ไปตามร่างกายตัวเอง ก็ปล่อยออก แล้วหันมาลูบอีกฝ่ายแทน ^ ^
โดยเน้นไปทางสะโพก.....อืม.....เริ่มเลื้อยลงไปยังจุดที่พวกเราก็รู้กันดี......ก่อนนิ้วหนึ่งจะ.................
*~*
ปัง!!ๆๆๆ
เสียงทุบประตูดังโครมครามทำเอาคนที่นั่งลุ้นอยู่หน้าคอมสะดุ้งเฮือก รีบถลาไปปิดโปรแกรมที่กำลังเล่นอยู่ทันทีทันใด
ปัง!!ๆๆๆๆ เสียงทุบประตูดังขึ้นอีกครั้งเมื่อไม่ได้ยินเสียงตอบรับ
"รู้แล้วๆๆ" ตะโกนตอบกลับไป
ก่อนจะเดินไปกระชากบานประตูไม้อัดสีน้ำตาลเข้มออก "มีอะไรเล่า!!"
"นี่คุณเธอ นี่มันกี่โมงกี่ยามแล้วห๊ะ!!! ต้องไปขึ้นรถตอน
6 โมงไม่ใช่รึไง!! นี่มันจะ 6 โมงแล้วรีบๆ ไปได้แล้วไป๊!!!" ตะโกนเตือนสติอีกฝ่ายที่ทำท่าจะลืมเวลาไปแล้ว...
และแล้วเสียงโครมครามด้วยความรีบเร่งก็ดังขึ้นทันที..... พร้อมเสียงร้องไห้โหยหวนในจิตใจ.....เนื่องด้วยว่าจะต้องไปต่างจังหวัดเป็นระยะเวลา 1
เดือนเต็ม...โดยที่...ที่จะไปนั้นเป็นต่างจังหวัดอย่างแท้จริง
แบบว่าป่าล้วนๆ โฮ~~~~ แล้วช้านจะทำยังไง~~~~~~
T_T.......
สุดท้าย..... cd แผ่นนั้นก็นอนหลับอยู่อย่างสงบนิ่งคาเครื่องคอมนั้นต่อไปอีก
1 เดือน.....อาเมน.....ส่วนลูกค้ารายอื่นที่ซื้อไปนั้นจะมีชะตาชีวิตเป็นอย่างไรก็มิอาจทราบได้เพราะเราขี้เกียจนำเสนอ.....
ยังไงก็ขอให้ท่านโชคดีมองเห็นฉากต่อๆ ไปก็แล้วกัน...หึๆๆ.....
END ก๊าบ ^ ^